دکتر عرفان لاجوردی

مدیر عامل موسسه حقوقی و داوری بین المللی فرصت

 

چکیده موضوع سخنرانی:

عموما تصور می­‌رود، قراردادها، به­‌طور کلی، و قراردادهای پیمانکاری، به­‌صورت خاص، محصول جمع جبری موضوعات هستن؛ بدین­‌ترتیب تصور می­رود، به­‌عنوان نمونه، تفاوت قرارداد EPC/T و قرارداد طرح و ساخت در آن است که نوع اول، شامل مسوولیت خرید نیز می­شود؛ و نوع دوم فاقد چنین مسوولیتی است. حال آن­که انواع قراردادها، و به­‌ویژه، قراردادهای پیمانکاری، محصول سازوکار تخصیص ریسک میان طرفین قراردادی است؛ درنتیجه ممکن است، در یک رابطه­‌ی قراردادی، بی‌­آن­که تعهدی در خرید کالا در میان باشد، از مدل EPC/T به­‌عنوان مدل بهینه استفاده شود؛ هم­چنین این احتمال وجود دارد که در پروژه­ای با تعهد به خرید برای پیمانکار، مدل طرح و ساخت، مناسب باشد.

ریسک­های اصلی در پیدایش انواع قراردادها عبارتند از:

الف- ریسک تولید و ریسک تولید تجاری (قراردادهای امتیازی- اجاره- مشارکت عمومی و خصوصی)

ب- ریسک طراحی (انواع قراردادهای پیمانکاری یا Service )

ج- ریسک طراحی پایه (قراردادهای EPC/T و قراردادهای طرح و ساخت)

تقسیم­‌بندی انواع قراردادها، براساس ریسک، الگویی تازه به حساب می­‌آید که امکان طبقه­‌بندی گستره­‌ی وسیعی از قراردادها را فراهم می­کند و در عین حال، مانع از انتخاب­‌های نادرستی می­‌شود که اجرای پروژه را به دلیل الگوی نامناسب قراردادی ناممکن می­‌نماید.

سوابق آکادمیک:

  • دکتری حقوق بین الملل عمومی، دانشگاه علامه طباطبایی
  • کارشناسی ارشد حقوق بین الملل عمومی، دانشگاه تهران
  • کارشناسی حقوق، دانشگاه تهران
  • دارنده مدرک مدیریت حرفه ای پروژه (PMP)
  • دارنده مدرک شایستگی حرفه ای دکتری اروپا (EBCL*_A)

سوابق اجرایی:

  • مدیر عامل موسسه حقوقی و داوری بین المللی فرصت
  • وکیل پایه یک دادگستری (وکیل مورد تایید معاونت حقوقی ریاست جمهوری)
  • داور مرکز داوری اتاق بازرگانی ایران
  • عضو هیئت علمی دانشگاه
  • عضو هیئت تحریریه مجله صنعت حمل و نقل
  • مولف و مولف همکار کتابهای “حقوق شرکت های فرا ملی”، “قراردادهای صنعتی”، ” حقوق کسب و کار” و ” مکاتب فلسفی حقوقی بین الملل”
back to top
× اگه سوالی درباره سمپوزیوم دارید از من بپرسید Powered by QuadLayers